Is meer pixels in je camera altijd beter?

Is meer pixels in je camera altijd beter?

Je kent ze wel, de cijfer-fetisjisten, mensen die voornamelijk naar de specificaties van producten kijken en denken; “Hoe hoger het getal, hoe beter”. Maar geldt dit in elke situatie? Is er een limiet? Is het functioneel? Synchroniseert het systeem en de overige hardware met deze hoge cijfers of werkt het elkaar tegen? In dit artikel zullen wij het hebben over de groeiende cijfers van pixels in camera’s. We gaan hier op verschillende aspecten in en ook het verschil tussen sensoren, zoals bijvoorbeeld die van een telefoon in vergelijking tot een sensor van een full-frame camera zoals de Nikon Z6 II.

Fotograferen met een telefoon

Tegenwoordig is een telefoon niet meer bedoelt om te bellen, 9 van de 10 keer eindig je met het inspreken van de voicemail wanneer je iemand probeert te bereiken. Nee, tegenwoordig moet een telefoon vooral goed fotograferen en hiervoor proberen telefoonmerken de consument te overtuigen met steeds “betere” specificaties.

Momenteel heeft bijvoorbeeld de Samsung Galaxy Note 20 een 108-Megapixel (MP) hoofdcamera. Geweldig goed zou je denken, maar wat heb je aan deze 108 MP? In goede lichtomstandigheden zul je goede en scherpe foto’s maken, die er op telefoonformaat fantastisch uitzien. Met 108 mp zijn er zelfs mogelijkheden om digitaal te croppen en toch een fatsoenlijke foto over te houden. Máár.. De 108 MP worden op een kleine sensor geplaatst. Waarom is dit een kleine sensor? Omdat er simpelweg geen grote sensor in een telefoon past die belicht kan worden met een compacte lens, ook al is dit een Leica lens(je).

Doordat dit grote aantal pixels op een kleine sensor worden geplaatst, worden deze pixels klein en passend gemaakt, hierdoor kunnen deze pixels minder licht en kleur opnemen, waardoor het dynamisch bereik afneemt en de camera in slechte lichtomstandigheden minder presteert. Vaak resulteert dit in ruis en weinig contrast in de foto’s. Een bijkomend effect is dat de kleine pixels worden uitgerekt wanneer je een vergroting wilt uitprinten en de kwaliteit in veel gevallen belabberd is. Daarnaast hebben de sensoren weinig scherptediepte en zijn ze hierdoor minder geschikt voor bijvoorbeeld portretfotografie.

Mocht je hier geen probleem van maken? Dan zal een telefooncamera voldoen aan jouw eisen. Ben je op zoek naar betere kwaliteit, wil je veel zoom of/en in slechte (licht) omstandigheden fotograferen? Maak je geen zorgen, want de oude vertrouwde fotocamera bestaat nog en schiet zoals vanouds te hulp in deze situaties.

Sensoren en megapixels

Ook bij fotocamera’s zijn er verschillen in de grootte van de sensor en het aantal megapixel. De meest voorkomende formaten zijn de micro-4/3, APS-C en Full-Frame sensoren. Van al deze formaten heeft de Full-Frame sensor het grootste formaat. De Full-Frame sensor heeft een vergelijkbare grote als een 35mm film die als de standaard wordt gezien in analoge camera’s. Full-Frame wordt ook als een maatstaf gebruikt binnen de “moderne” camerawereld. Zo wordt het onder andere gebruikt om de crop-factor te bepalen van een sensor. De crop-factor is het aantal keer dat een sensor in de Full-Frame sensor past en het getal waarmee de brandpuntafstand wordt vermenigvuldigd. Zo heeft een Micro-4/3 sensor een crop-factor van 2x en APS-C vaak 1.5x crop. Dit houdt in dat een 400mm objectief op een Micro-4/3 sensor gelijkstaat aan een 800mm op een Full-Frame sensor, hierdoor zijn crop-sensoren goed geschikt om onderwerpen zoals vogels dichterbij te halen en zowel de camera als lens compact te houden.

Maar goed, terugkomend op de relatie tussen pixels en sensoren. Mochten we uitgaan van 20 MP, dan zouden de pixels groter zijn zijn op een Full-Frame dan op een 1-inch sensor. Deze grotere sensor en pixels resulteren in meer scherpte, betere opslag van het licht, meer dynamisch bereik en minder ruis bij weinig licht. Vooral het dynamisch bereik, ofwel het aantal stops tussen wit en zwart wat nog dekkend wordt weergegeven, is duidelijk zichtbaar op foto’s. Bij een hoog dynamisch bereik wordt meer detail en structuur zichtbaar én onderscheiden donkere en lichte kleuren zich van elkaar.

Uiteraard is het zo dat een full-frame sensor met 60mp, kleinere pixels heeft dan een full-frame met 24 mp zoals de Sony A7 III. Hierdoor zijn de pixels van de Sony A7 III beter geschikt voor slechte lichtomstandigheden, terwijl een camera met veel megapixels als de Sony A7R III, meer mogelijkheden heeft om digitaal te croppen en meer resolutie heeft, waardoor de foto’s op zeer grote formaten uitgeprint kunnen worden.

Een nadeel van veel en grote pixels is dat de verwerkingstijd oftewel het overschrijven van de foto’s langer duurt. Ondanks dat er tegenwoordig zeer snelle camera’s én geheugenkaarten zijn, gaat dit nog altijd langzamer dan bij een APS-c en vooral een Micro-4/3 sensor met minder of kleine pixels. Dit komt doordat er minder data wordt overgeschreven en de camera hierdoor meer foto’s per seconde kan maken. Mede hierdoor zijn camera’s met een hoge resolutie minder geschikt voor sportfotografie, omdat het hierbij belangrijk is dat de camera elk moment kan vastleggen en je veel foto’s per seconden kan maken. Zo hebben de professionele camera’s zoals de Nikon D6 en de Sony A9 niet meer dan 30 megapixels.

Conclusie

Al bij al is het vooral belangrijk om te kijken waarvoor je de camera gaat gebruiken en wat voor fotograaf je bent. Om jou hierbij te helpen ben je van harte welkom in onze winkel waar je een advies op maat krijgt en hebben we het volgende schema gemaakt;

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top
Stel je vraag